Ateş Böceği

Ateş Böceği

Güneş doğmuş. Ormanda sabah olmuş. Her yer aydınlanmış. Kelebekler esneyip, gerinmişler. Kanatlarını oynatıp, sabah sporlarını yapmışlar. Arılar bal toplamak için kovanlarından çıkmış. Çiçeklerin üzerinde çiğ taneleri varmış. Solucan toprağın altından başını uzatmış… *

Gün içinde bütün hayvanlar çalışmışlar. Tilkiler, yılanlar, serçeler, uğurböcekleri… Hepsi kendilerine düşen görevleri yerine getirmişler.

Ormanda gün batmış, gece olmuş. Kediler, kuşlar çoktan uykuya dalmış. Bazı hayvanlar ise yeni uyanmış. Yarasa uyanıp etrafına bakınmış. Baykuş sevdiği bir ağacın dalına konmuş. Kocaman gözlerini çevirerek etrafa bakmış. Işıklı bir böcek olan ateşböceği ise ışığıyla gezinip duruyormuş. Pijamalarını giymiş ve uyumak üzere olan bir kirpi ateşböceğini görüp merakla sormuş:

– Sevgili ateşböceği nasılsın?

– İyiyim kirpi kardeş. Sen nasılsın?

– Ben de iyiyim. Sana bir şey sorabilir miyim?

– Elbette sor bakalım.

– Neden gece ışığını yakıp dolaşıyorsun? Gündüzleri neden görünmüyorsun? Ateşböceği gülümsemiş ve demiş ki:

– Ben gece gündüz ışığımı yakıp gezerim. Fakat gündüzleri güneş ışığının yanında benim ışığım sönük kalıyor. O yüzden de ancak gece olduğunda ışığım fark ediliyor, demiş. Kirpi hayretle:


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir